Kusurlarımı seviyorum diye avaz avaz bağırın

Mücahit Kaya

Kusurlarımı seviyorum diye avaz avaz bağırın

Şimdi büyükçe bir balon hayal edin. O balonun içinde yalnızca aynı özellikleri ve benzer tutumları sergileyen insanlar olsun. Herkes birbirine benzediği için o balona dışardan girmek isteyen kişilere öteki denilsin hatta o da yetmeyip ‘’değişik’’ sayılsın. Kusur görelim, merhamet adı altında acıyarak bakıp o kişiyi ilgi ve şefkate boğalım, adına da insanlık denilsin.

Olmuyor işte öyle. Size yaşanmış bir hayat hikayesi anlatmak istiyorum. İşinde çok çok başarılı zeki genç bir avukat geçirdiği kazadan sonra yürüme yetisini kaybediyor ve 27 yaşında tekerlekli sandalyede hayatına devam ediyor. O andan itibaren herkes etrafında pervane. Kapı arası konuşmalar kısık sesli cümleler, ‘’aman ha duymasın sakat kaldı hayatı boyunca yürüyemeyecek’’ söylemlerinin ardından yüzüne dönüp her şey güzel olacak sahtekarlığı. Kendi anlatıyor bunları. Yürüyemediğime zamanla alıştım ama etrafımda beni kusurlu gören gözlerin ağırlığı her gün omuzlarıma çöktü. Unutuyordum bazen yürüyemediğimi kendi hayatımın rutini içinde işime gidip müvekkillerimin davalarıyla ilgilenip kaldığım yerden devam etmeye çalışıyordum. Zaten ne kadar unutmaya çalışsam da insanların acıyarak bakan gözleri, bir daha yürüyemeyecek olmanın ne kadar eksik ve zavallı bir durum olduğunu hissettirmeleri buna müsaade etmiyordu. Zamanla işimde de beni kusurlu gören insanlar oldu ve her şey oldukça karamsar bir noktaya doğru gidiyordu. Bu genç kadın istiridye içindeki sabırla pişen ve doğup parlayan bir inci olmak için sabretti bekledi, olmaz denilen tedavisi olumlu karşılık verdi ve yeniden yürümeye başladı.

Bahsettim ya bir balona sıkışıp kalan hayatları yaşıyoruz. Bu hikayeden yola çıkarak anlatmak istediğim bir azınlık gruba, farklı olana, yeni gelene, o kişiyi, grubu topluluğu tanımak yerine önce bir güzel itiyoruz, belli başlıklar altında değerlendirmeye zorunlu tutuyoruz. Yanlış yapıyoruz.

Hiç kimse hayatımıza boş yere girmiyor. Hayattaki işaretleri doğru okuyup yol göstericinin size anlatmak istediklerini doğru yorumlarsanız kendinizin ne kadar özel ve değerli olduğunu daha iyi anlarsınız. Şimdi kusurlarımızı seviyorum diye avaz avaz bağırın. Çünkü onlar sizin ve size özel bir de buradan bakın.

Gönül almaya, insan kazanmaya, hatır saymaya bir kalbe dokunmaya ve orda eşsiz kalmaya değer bir yaşam sunulmuş size kıymetini bilin.

Yorumlar